آنکه به دل اسیرمش،

آنکه به دل اسیرمش،
در دل و جان پذیرمش

گر چه گذشت عمرِ من،
باز ز سر بگیرمش

راه برم به سوی او،
شب به چراغِ روی او

چون برسم به کوی او،
حلقۀ در بگیرمش