‏عباس جان، وقتی ارمنی‌ها به شما امید دارند، چرا ما نداشته

‏عباس جان، وقتی ارمنی‌ها به شما امید دارند، چرا ما نداشته باشیم.

تَکیه در هر برزن و هر کوچه‌راهی می‌زنند
شاعران هم بیت‌های قتلگاهی می‌زنند
آنقدر شور محرم در سر عشاق هست
ارمنی‌ها هم کلیسا را سیاهی می‌زنند
‎#ياعباس
دیدگاه ها (۱)

آخرین امیداین دست‌های خالی ما را رها مکنما را حساب کن ز میان...

عکس ملکه خوب ها.باهوش مصنوعی کاشته ایم نهال صبر اندر دل

حماسی

دختر ماه و پسر خورشید ادامه پارت دوم

یه صبح سگی تعریف می کنه پاورقیزندگی چنیمه کلمه سرخ می شه تو ...

یادداشتی درباره شعر «باز به نام خدا» از «شهاب‌الدین موسوی» م...

خسف | قصه سی و یکم: مأمون (بخش اول)

𝓕𝓪𝓵𝓵𝓲𝓷𝓰 𝓵𝓸𝓿𝓮 𝓪𝓰𝓪𝓲𝓷 𝓪𝓷𝓭 𝓪𝓰𝓪𝓲𝓷①_بخش دوم_متاسفانه شمشیرباز خوبی...

***ابریشم نیمه شب***### پارت ۱۰: سایه‌ی سنگینِ سلطهصدای دورب...

🌙🤍✨ خدای منــــ… 🥹🤲🏻💚 چگونه ناامید باشم، وقتی تو امید منی؟ 🥺...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط