شیشه ی پنجره را باران شست...

شیشه ی پنجره را باران شست...
از دل من اما,
چه کسی نقش تو را خواهد شست…؟
چه بگویم با تو ؟
دلم از سنگ که نیست
گریه در خلوت دل ، ننگ که نیست

چه بگویم با تو ؟

که سحرگه دل من باز از دست تو ای رفته ز دست,
سخت در سینه به تنگ آمده بود...