بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت دوم :
به عنوان مثال: در ضرورت انجام واجبات ودوری از محرمات که امر خداوند سبحان می‌باشد، نه تنها اجازۀ هیچ کسی شرط نیست،بلکه اساساً کسی حق دخالت ندارد.
آیا پدر می‌تواند به فرزندش، یا شوهر می‌ تواند به زنش بگوید: من اجازه نمی‌ دهم که تو نمازهای واجبت را اقامه کنی - یا در ماه مبارک روزه بگیری - یا اجازه نمی‌ دهم که حجابت را حفظ کنی - یا حجی که بر تو واجب شده را به جای نیاوری؟! هرگز، چون ربطی به آنها ندارد؛ اما در اموری، خداوند سبحان به آنها اجازۀ دخالت و صدور اذن داده است.
رضایت - رضایت یعنی کسی از انجام یا ترک کاری راضی یا ناراضی باشد؛ خواه اجازه با او باشد یا نباشد؛ که البته این رضایت، شامل واجبات و محرمات نمی‌ گردد.
رضایت نیز ابعاد و دامنۀ گسترده‌ای دارد که گاه بسیار ظریف هم هست؛ به عنوان مثال: فرض کنید که شوهری به همسرش بگوید: من راضی نیستم که امشب شامی آماده ننمایی! البته که زن رعایت می‌کند، اما واقع این است که نفقه بر مرد واجب است و اساساً زن وظیفه‌ای ندارد که غذایی آماده کند یا نکند! ولی به خاطر محبّت، عشق، صفا و همزیستی، این کار را میکند و رضایت شوهر را درنظر می‌گیرد.
پدر،نمی‌تواند به فرزندش بگوید که راضی نیستیم نمازبخوانی راضی نیستم تحصیل کنی راضی نیستم که ازدواج کنی چرا که اینها از واجبات و ضروریات زندگی می‌ باشند؛اما اگر فرزند بخواهد سفر سیاحتی یا زیارتی برود که مستحب هم هست و پدر یا مادرش بگویند: راضی نیستم؛ لازم و بهتر است که طبق رضایت آنها عمل نماید.
سفر اربعین، بدون اذن و رضایت : در این امر نیز احکام به تناسب موضوع متفاوت میشود :همسر زن و مرد،نسبت به یکدیگر حقوق و تعهداتی دارند که باید رعایت کنند تا به زندگی پاک در دنیا و سعادت در آخرت برسند.
از جمله: زن حق ندارد که بدون اجازۀ شوهرش،به سفر برود؛ خواه سفر تفریحی باشد، یا زیارتی یا حتی کاری. بنابراین، سفر برای شرکت در پیاده‌روی اربعین، بدون اجازۀ همسر، سفر حرام می‌ شود؛ و اگر به لفظ اجازه دهد، اما دلش راضی نباشد نیز باید رعایت شود.
فرزند - گاهی، اجازۀ فرزند در اختیار پدر و مادر اوست و گاهی چنین نیست.
به عنوان مثال: اجازۀ پسر جوانی که در خانۀ پدر زندگی می‌کند، با پدر است؛ اما وقتی مستقل شد، دیگر نیازی به کسب اجازه ندارد - یا زنی که زندگی مستقلی دارد و خودش خود را اداره می‌کند، و مثلاً بیوه یا مطلقه می‌باشد، با خودش می‌باشد؛ حتی برای ازدواج بعدی نیز نیازی به اجازۀ پدر ندارد؛ اما اگر در خانۀ پدر بود و تحت تکفل او بود، باید برای برخی از امور اجازه بگیرد.(ادامه دارد...)