در پس دیوارهای سنگی حماسه های من

در پس دیوارهای سنگی حماسه های من

همه آفتاب ها غروب کرده اند .

این سوی دیوار مردی با پتک بی تلاشش تنهاست

به دست های خود می نگرد

و دست هایش از امید و عشق و آینده تهی است .

این سوی شعر جهانی خالی جهانی بی جنبش و بی جنبنده

تا ابدیت گسترده است .

گهواره سکون از کهکشانی تا کهکشانی دیگر در

نوسان است .

ظلمت خالی سر در از عصاره مرگ می آکند

و در پشت حماسه های پر نخوت

مردی تنها

بر جنازه خود می گرید

شاملو