اهل یک شهرم من...

اهل یک شهرم من...
شهری از جنس سکوت
خانه هامان از گِل
دلمان از شیشه...
دستهامان پر زخم
تاکمان بی ریشه...
اهل شهر خاکم...
بادگیر است هنوز
لقب شهرِ کویریِ دلم...
هیچکس با من نیست...
نه شقایق دارم...نه گل لاله نه یاس...
خالی ام...خالی تر از تنگ بلور...
جز کمی خاک ندارم چیزی...