و من همیشه خودم بودم. گاهی غمگینِ غمگین، گاهی شادِ شاد. گ

و من همیشه خودم بودم. گاهی غمگینِ غمگین، گاهی شادِ شاد. گاهی در مسیر تکامل، گاهی در مسیر سقوط.
من همیشه خودم بودم و هیچ زمانی نقاب نزدم و هیچ زمانی تظاهر به کسی که نبوده‌ام، نکردم، چون خودم را دوست داشتم، من خودم را همین‌گونه که بوده‌ام دوست داشتم، حتی با وجود نقص‌ها و ضعف‌ها و شیطنت‌های ذاتی‌ام.
و درد دقیقا همین بود. درد این بود که آدم‌ها ترجیح می‌دهند همیشه شاد و بی‌نقص و قوی باشی، حتی اگر وانمود می‌کنی...

#نرگس_صرافیان_طوفان
دیدگاه ها (۰)

« در آغوشِ تو مرگ ‌هم ترسناك نیست »

- یِکَم‌زیبایی‌بِبینید‌قَلبِتون‌اَکلیلی‌شه..:")

به وقتش ما زناني خواهيم بود كه هرگز پيش از آن نبوده ايم. اين...

«عشق» می‌توانست اتفاق خوبی باشد، اگر آدم‌ها علاقه‌ها و دوست‌...

خستگی و حوصله نداشتن که به معنای دوست نداشتن نیست. آدمها حق...

#My_love Part:12از زبان ات:وقتی که هیونا(خواهرش)از پیشمون رف...

سلام قشنگام :) امیدوارم حالتون خوب باشه ... و این پست رو ببی...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط