اندکی نگاه میکنم...

اندکی نگاه میکنم...
آجرها کم نیست!
من خود دیوارها را کوتاه چیدم...
کوتاه چیدم تا سدی نسازم..
کوتاه چیدم که خانه بزرگتری برای قلبم بسازم...
خانه ای بزرگ با دیوارهای کوتاه...
پس تو ای غریبه!
ای دوست!
ای آشنا!
اگر دیوار من کوتاه است ؛
اگر دلم را بزرگ کردم که نرنجانم و نرنجم...
رحم کن...!!!
سنگ در این خانه نینداز...
تا خانه ام سنگ فرش این سنگ ها و تیشه ها نشود...
بگذار در خانه ی دلم جایی برای خود نیز داشته باشم...ღ