زندگی را وقتی آموختم ک به گل های گلخانه ی مادرم لبخند زدم

زندگی را وقتی آموختم ک به گل های گلخانه ی مادرم لبخند زدم و روز بعد آن ها شاداب تر شدند.. زندگی را وقتی دیدم که پدری برای خنده های فرزندش روزی15ساعت کار را به جان میخرید.. زندگی را وقتی لمس کردم که کودکی تنها ساندویچش را با گلفروشی سر چهار راه نصف کرد.. زندگی را وقتی حس کردم که مورچه ای دانه ای سه برابر وزنش را ب بار میکشید تا توشه ی هم نوعانش را فراهم کند

آری زندگی همین است...
قرار نیست که فقط چیزهای بزرگ را ببینم
اصل آن است..
که نادیدنی ها را با چشم دل ببیینیم
گاهی معجزه ها در پس همین نادیدنی هاست:)