میشود تا که شبی تشنه بخوابم آیی؟

میشود تا که شبی تشنه بخوابم آیی؟
با  نسیمِ  سحری ،  بر  درِ   بابم  آیی؟
بنشینی به بر و قصّه ی رضوان گویی
با همه عشق نهان ،  بر تب و تابم آیی
بنویسی به  ورقهای  جهان  عاشقیت
با  تن  عشوه گری   بهرِ  خضابم آیی
تنگ بنشسته کنارم به شبِ بی خبری
غُنچه ها  بر لب و با جامِ شرابم آیی
نازنینا مرو برخواب که بس تشنه ترم
کُنجِ آغوش دل و  پا  به  رکابم  آیی؟