مینویسم غزلی از شب و این تنهایی

مینویسم غزلی از شب و این تنهایی
جز منِ شبزده بیدار کسی اینجا نیست

غیر از این دل که در آغوش غمت میگرید
اینچنین زار و گرفتار، کسی اینجا نیست

کاش بر داغ دلم ذکر شفا میخواندی
از برای دل بیمار، کسی اینجا نیست

پشت دیوار نگاهت همه شب با حسرت
منتظر ماندم و انگار کسی اینجا نیست

بی تو در تاب و تب قافیه ها جاماندم
می روم فرصت دیدارِ کسی اینجا نیست

شدم آن یار که اسرار هویدا میکرد
منم و این سرِ بر دار کسی اینجا نیست