هیچ اتفاقی،

هیچ اتفاقی،
قرار نیست بیفتد
اما،
من هم چنان
نشسته ام
پشت پنجره ای که مقصدش،
چشمان توست...
و خیره ام به راهی که،
آمدنت را خبر میدهد
می نشینم
چای می نوشم
خاطراتت را مرور می کنم
و انتظار می کشم...
انتظار مردی که جانم به بودنش گره خورده است...