‍ از یک جایی به بعد

‍ از یک جایی به بعد
دنبالِ بهانه نیستی.
همین که بالایِ سرت تکه تکه ابرهای بازیگوش می دوند
همین که چراغ آسمان امروز هم روشن شد
همین که آنهایی که گوشه ی قلبت داری نفسشان گرم است
همین که ببینی خودت را دوست داری و دلت را
با همه ی غم هایش ...

از پنهانی ترین گوشه ی قلبت
یک دلخوشیِ کوچک بردار
ستاره اش کن توی چشمانت.
گوشه ی لبهایت را می برد تا ماه!

از یک جایی به بعد
درد را برگِ گل میکنی و لای کتاب هایت می گذاری...

آرام بگیر!
و گاهی
بدونِ اینکه شعر باشی
ذکرِ روزِ تنهاییِ یکنفر باش.
و
اونم خودت...


#معصومه_صابر