دلم می‌خواهد در آینده از من بعنوان زنی یاد شود که بی‌پروا

دلم می‌خواهد در آینده از من بعنوان زنی یاد شود که بی‌پروا بود‌.
کسی که ریشه‌ای محکم در خاک نداشت اما هيچ‌گاه گم نشد.
کسی که از واژه‌ها خانه‌ای برای پناه ساخت و درد را تبدیل به جملات کرد.
و در نهایت کسی که نوشت، بی‌آنکه منتظر دستی برای فهمیدنِ غمش‌ بماند.