غمگینم از نگاهت، بی مهریِ کلامت

غمگینم از نگاهت، بی مهریِ کلامت
خوردم به کوهی از یخ از سردیِ سلامت
سُرخ و سفید و تُردی، ای کاش می چشاندی
یک جرعه از شرابت یک لقمه از طعامت
ما خون دل...! تو امّا رِزقت تُرَنجَبین باد
با ما بگو چه کردی دنیا شده به کامت؟
با ما چه کردی ای عشق؟ با پای خود دویدیم
در آرزوی دیدار، با شوق سوی دامت!
دنیا هزار و یک درد در قلب مان فرو کرد
امّا تو مَرهمی باش گاهی به یک پیامت!