انسان حقیقی آن است که اگر دیگران سرزنشش کنند، عیبش بجویند

انسان حقیقی آن است که اگر دیگران سرزنشش کنند، عیبش بجویند، بدش را بگویند، حتی او را به افترا ببندند، دهانش را بسته نگه دارد و درباره ی کسی حتی یک کلمه حرف ناشایست نزند. انسان عیب را نمی بیند، عیب را می پوشاند.