گاه و بی گاه لب پنجره خاطره ام می آیی، گر مرا یاد کنی یا

گاه و بی گاه لب پنجره خاطره ام می آیی، گر مرا یاد کنی یا نکنی من به یادت هستم...
چه دعایی بکنم بهتر از این؛ که خدا پنجره باز اتاقت باشد.