سوره الواقعه

سوره الواقعه
بنام خداوند بخشنده مهربان
كه هرگز قطع و ممنوع نمى‏شود، (33)

و همسرانى بلندمرتبه! (34)

ما آنها را آفرينش نوينى بخشيديم، (35)

و همه را دوشيزه قرار داديم، (36)

زنانى كه تنها به همسرشان عشق مى‏ورزند و خوش زبان و فصيح و هم سن و سالند! (37)

اينها همه براى اصحاب يمين است، (38)

كه گروهى از امتهاى نخستينند،(39)

و گروهى از امتهاى آخرين! (40)

و اصحاب شمال، چه اصحاب شمالى (كه نامه اعمالشان به نشانه جرمشان به دست چپ آنها داده مى‏شود)! (41)

آنها در ميان بادهاى كشنده و آب سوزان قرار دارند، (42)

و در سايه دودهاى متراكم و آتشزا! (43)

سايه‏اى كه نه خنك است و نه آرامبخش! (44)

آنها پيش از اين (در عالم دنيا) مست و مغرور نعمت بودند، (45)

و بر گناهان بزرگ اصرار مى‏ورزيدند، (46)

و مى‏گفتند: «هنگامى كه ما مرديم و خاك و استخوان شديم، آيا برانگيخته خواهيم شد؟! (47)

يا نياكان نخستين ما (برانگيخته مى‏شوند)؟!» (48)

بگو: «اولين و آخرين، (49)

همگى در موعد روز معينى گردآورى مى‏شوند، (50)

سپس شما اى گمراهان تكذيب‏كننده! (51)

قطعا از درخت زقوم مى‏خوريد، (52)

و شكمها را از آن پر مى‏كنيد، (53)

و روى آن از آب سوزان مى‏نوشيد، (54)

و همچون شتران مبتلا به بيمارى عطش، از آن مى‏آشاميد! (55)

اين است وسيله پذيرايى از آنها در قيامت! (56)

»ما شما را آفريديم؛ پس چرا (آفرينش مجدد را) تصديق نمى‏كنيد؟! (57)

آيا از نطفه‏اى كه در رحم مى‏ريزيد آگاهيد؟! (58)

آيا شما آن را (در دوران جنينى) آفرينش (پى در پى) مى‏دهيد يا ما آفريدگاريم؟! (59)

ما در ميان شما مرگ را مقدر ساختيم؛ و هرگز كسى بر ما پيشى نمى‏گيرد! (60)