خوب من! اضطراب کافی نیست - جسدم را برایت آوردم

خوب من! اضطراب کافی نیست - جسدم را برایت آوردم
هی بریدی سکوت باریدم - بخیه کردی وطاقت آوردم

در تنم زخم و نخ فراوان است - سر هر نخ برای پرواز است
تا برقصاندم، برقصم من - او خداوند خیمه شب باز است

از تبار خروش و طغیان بود - رشته آتشفشانِ بر موهاش
چشم هایش عصاره خورشید - زیر رنگین کمان ابروهاش

با صدایش ترانه هایم را - یک به یک روبراه می کردم
مرده دست پاچه ای بودم - تا به چشمش نگاه می کردم

بدنش را چگونه باید گفت - ساده نیست آنچه در سرم دارم
من که در وصف یک سرانگشتش - یک لغت نامه واژه کم دارم

زندگی اتفاق خوبی بود - آخرش با نگاه بهتر شد
چشم هایت همیشه یادم هست - هر نگاهی به مرگ منجر شد

چشم هایت عقیق اصل یمن - گونه ها قاچ سیب لبنانی
تو بخندی شکسته خواهد شد - قیمت پسته های کرمانی

نرم رویاست جنس حلقومت - حافظ از وصف خسته خواهد شد
وا کن از دکمه دکمه ها بدنت - چشم شیراز بسته خواهد شد

سرو خوش قامت تراشیده - شاخه هایت کجاست پر بزنم؟
حیف از آن ساق پا که با بوسه - زخم محکم تر از تبر بزنم

از کدامین جهان سفر کردی؟ - نَسَبَت از کجای منظومه است؟
که به هر دانه دانه سلولت - جای یک جای دور معلوم است

مردم از دین خروج می کردند - تا تو سمت گناه می رفتی
شهر بی آبرو به هم می ریخت - در خیابان که راه می رفتی

زندگی کردمت بهانه من - غیر تو هر چه زنده را کشتم
چند سال است روزگار منی - مثل سیگار لای انگشتم

دور تا دورم ابر مشکوکی است - جبهه های هوای تنهایی
فصل فصلم هجوم آبان هاست - تف به جغرافیای تنهایی

مثل دوران خاله بازی بود - مثل یک مرد مرده خوانده شدم
ای خدای تمام شیطان ها - از بهشتی بزرگ رانده شدم

تو در ابعاد من جوانه زدی - عکس من! قاب بودنت بودم
تو به فکر خیانتت بودی - من به فکر سرودنت بودم

چشم خود را به دست خود بستم - تا عذاب سبک تری باشی
تا در اندوه رفتنت باشم - تو در آغوش دیگری باشی

دختر کوچه های تابستان - طعم شیرین و داغ خردادی
من خداوند بیستون بودم - تو به فکر کدام فرهادی؟

چشم هایت کجای تقویمند؟ - از چه فصلی شروع خواهی کرد؟
واژه واژه غروب زاییدم - از چه صبحی طلوع خواهی کرد؟

تو نباشی تمام این دنیا - مملو از مردهای بیمار است
تو نبودی اذیتم کردند - زندگی سخت کودک آزار است

خانه ام را مچاله ات کردم - جای خالیت روی تختم ماند
حسرت سیب های ممنوعه - روی هر شاخه درختم ماند

هر دو از کاروانِ آواریم - هر دوتا از تبار شک، یا نه؟
ما به فریاد هم قسم خوردیم - هردوتا درد مشترک، یا نه؟

گیرم از چنگ، جان به در ببری - گیرم از تن فرار خواهی کرد
مثل من هم فدای چشمانت - با جنونم چه کار خواهی کرد؟

سی و یک روز درد دربدری - سی و یک هفته خودکشی کردن
سی و یک ماه خسته ام کردی - سی و یک سال طاقت آوردن

در تکاپوی بودنت بودم - زخم های همیشه ام بودی
بت سنگین سنگ در هر دست - دشمن سختِ شیشه ام بودی

می روی نم نم و جهانم را - ساکت و سوت و کور خواهی کرد
لهجه کفش هات ملتهبند - بی شک از من عبور خواهی کرد

در همین روزهای بارانی - یک نفر خیره خیره می میرد
تو بدی کردی و کسی با عشق - از خودش انتقام می گیرد

خبرم را تو ناشِنیده بگیر - بدنت را به زنده ها بسپار
کودکت هم مرید چشمت شد - نام من را بروی او بگذار

بعد مرگم سری به خانه بزن - زندگی تر کنی حضورم را
تا بیایی شماره خواهم کرد - ردپاهای دُور گورم را

آخرم را شنیده ای اما - در دلت هیچ التهابی نیست
با تو مرگ و بدون تو مرگ است - عشق راهیچ انتخابی نیست ...