بیا باور کنیم که دلواپسیم.

بیا باور کنیم که دلواپسیم.
بیا باور کنیم که هنوز آب از سر این رابطه نگذشته.
هنوز من برای تو شعر می گویم و تو دلتنگی ات را به روی کسی نمی آوری.
باور کنیم که آدمیزاد با هر رها کردنی، ذره ای از خودش را ذوب می کند.
با هر رها کردنی یک عالمه تنهایی می آید و جاهای خالی را پر می کند.
تنهایی از آن حس های وفادار است، اگر آمد، می ماند.
از جنس عشق است.
از جنس توست.
نمی رود.
باور کنیم که با هر رفتنی، تکه ای از جان هم می رود.
من باور کرده ام،
تو هم باور کن که کسی برای من، " تو " نمی شود.

#شیما_سبحانی
دیدگاه ها (۳)

رها🍂 شب که می شودمی نشینم رو به روی آینه ی دلماز تو می گویما...

آخرش می‌فهمیکه نشانه‌هاهیچ‌وقت به تو دروغ نمی‌گویند.ما هستیم...

رها❤ تو را دوست دارمآن قدر عمیق که دیگر بودنت فقط یک خواستن ...

پارت ۱۷ — «ساعت دوازده»ساعت دقیقاً دوازده شد.رها روی مبل نشس...

هنوز دنبالت می‌گردم، انگار نمی‌خواهم باور کنم این دنیا می‌تو...

«مانهوا:من تو این زندگی ارباب خانواده میشم » . . ✨ اینجا جای...

بعضی‌ها فکر می‌کنند وقتی زخمت زدند، قصه‌ات تمام شده؛ نمی‌دان...

«مانهوا: مرگ تنها پایان برای یک شروره» . . ✨ اینجا جاییه که ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط