دوست داشتنت را میگذارم برای کلافگیهایم

دوست داشتنت را می‌گذارم برای کلافگی‌هایم
برای وقتی که آخرین شماره‌ی دفترچه تلفنم
جواب نمی‌دهد
می‌گذارمش برای وقتی ک
هیچ گوشی برای شنیدن ندارم
برای آخرین قطار که رفته است
برای هق هق شبانه
برای پایانِ تلخِ یک رمانِ عاشقانه
برای هرچه اخبارِ بد که می‌شنوم
برای تمامِ نا امیدی‌های عالم
دوست داشتنت را امید میکنم
و به خودم می‌دهم....
تا باور کنم
دنیا هنوز هم می‌تواند زیبا و دیدنی باشد
تا باور کنم چیزهایی که می‌بینم
برای مرگم کافی نیست!
اصلا دوست داشتنِ تو تا هست،
چطور می‌شود غمگین بود،
طاقت نداشت یا گذاشت و رفت؟!