چو خدا بود پناهت چه خطر بود ز راهت

چو خدا بود پناهت چه خطر بود ز راهت

به فلک رسد کلاهت که سر همه سرانی

چو نکو طریق باشد که خدا رفیق باشد

سفر درشت گردد چو بهشت جاودانی

مولانا