گلی دارم به دور از دیدگانم،
ولی ساکن میان قلب و جانم!
که

گلی دارم به دور از دیدگانم،
ولی ساکن میان قلب و جانم!
که گهگاهی کند یادی ز خاکش،
فدای آن گل و آن قلب پاکش
ولی افسوس که آن گل نیست با ما،
دلش با دیگری جسمش در اینجا ...