وقتی که دلتنگ باشیم

وقتی که دلتنگ باشیم
دیگر فرقی میان زندگی و مرگ نیست
چشمهای بسته
ترانه های آرام
اشکهای نم نم
حتی در میان بغض های نفس گیر خندیدن
دیگر چه فرقی می کند
که کی یا کجا....
ارام ارام زمزمه میکنی
تمام حجم نبودنش را
در میان هجاهای کوتاه ، کوتاه
که بغض امان امتدادش را در مشتِ فشرده
حبس کرده است...
میخوانی
می نوازی
نرم نرم
اهسته اهسته
نه.... کسی که باید اینجا نیست!
نه.... اویی که باید
در جایی که نباید....
برای ترانه هایت
شعر دلتنگی می سراید...
تو بخوان...
نرم .. آهسته.. آرام .. آرام...