دختران

دختران
شاعرانی اند پر احساس
غزل از نگاهشان می ریزد!
سپید از موهایشان...
خنده هایشان ترانه های است عاشقانه!
دستانشان بال هایی است
که شوق پرواز می دهد
در موهایشان زندگی جوانه زده
و لبخندهایشان
شکوفه هایی است که نوید آرامش می دهند....
گونه های گل انداخته شان
منظره ای است تماشایی
که آدم‌ دلش می خواهد
هزاران‌ بار تکرار شود
در نگاه سکر آورشان
مجموعه خارق العاده ای از زیبایی ها موج‌ می زند!
دیالوگ چشم هایشان
سزاوار هزاران اسکار است!
بی شک اگر دختری نبود
احساس هم معنا نداشت!

پ ن :
تو را باید جور دیگری دوست داشت
نه با شعر و نه با ترانه
تو را باید کمی بیشتر از دوست داشتن
دوست داشت
تو را باید به جای تمام عاشقانه های نسروده
به جای تمام دوستت دارم‌های روی دل مانده
اصلا تو را باید به جای
تمام دوست داشتنی های داشته و نداشته دوست داشت!

روزتان مبارک دخترانِ مهربان سرزمینم