ه روز مرگ چو تابوت من روان باشد

ه روز مرگ چو تابوت من روان باشد
                                                             گمان مبر که مرا درد این جهان باشد
                                برای من مگری و مگو دریغ دریغ
                                                            به دام دیو درافتی دریغ آن باشد
                                جنازه ام چو ببینی مگو فراق فراق
                                                             مرا وصال و ملاقات آن زمان باشد
                                 مرا به گور سپردی مگو وداع وداع
                                                             که گور پرده ی جمعیت جنان باشد
                               فرو شدن چو ببینی، بر آمدن بنگر
                                                             غروب شمس و قمر را چرا زیان باشد؟!
                               کدام دانه فرو رفت در زمین که نرست
                                                           چرا به دانه ی انسانت این گمان باشد؟!
                               تو را چنان بنماید که من به خاک شدم
                                                           به زیر پای من این هفت آسمان باشد