در بسیطِ خطّه‌ی آرام،

در بسیطِ خطّه‌ی آرام،
می‌خواند خروس از دور
می‌شکافد جِرمِ دیوارِ سحرگاهان.

وز بر آن سرد دوداندودِ خاموش
هرچه، با رنگِ تجلّی،
رنگ در پیکر می‌افزاید.

می گریزد شب.
صبح می آید.

#نیما_یوشیج‌
دیدگاه ها (۰)

‌دلم از نرگس بیمار تو بیمار تر استچاره کن دَرد کسی کز همه نا...

مرا ببخش؛که اینگونه دلتنگبه تومی‌ اندیشم...👤حمید رها

ارغوان شاخه همخون جدا ماندهٔ منآسمان تو چه رنگ است امروز؟آفت...

╔══════════════════════════════════════╗ ✧ در حسر...

روزها دیگر نمی‌گذرند؛ تکرار می‌شوند. شبیه به قطره‌های یکنواخ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط