شکر خدا که جان ولی بی گزند شد

شکر خدا که جان ولی بی گزند شد

از خنده اش به جام دلم، آب، قند شد

دشمن بسوز و کشک خودت را بساب، هان!

آقای ما ز تخت چو طوفان بلند شد