تا عشق هست ؛ عمر به پایان نمی رسد

تا عشق هست ؛ عمر به پایان نمی رسد
این قایق شکسته به طوفان نمی رسد
دائم شبیه فصل بهارست زندگی
یعنی که فرصتی به زمستان نمی رسد!
آن بوی عشق بود که از مصر می رسید
از مصر بوی عطر به کنعان نمی رسد!
فرق است بین اشک ِ عبادات و عاشقی
آب روان ؛ به پاکی باران نمی رسد!
مانند گوهریست نهان در دل صدف
این دُر! به هرزه گرد خیابان نمی رسد
دل ! خوش مکن به غیر...که در عشق ؛ هیچ کس
حتی به گرد پام‌ ؛ به قرآن نمی رسد!