یکی بود یکی نبود ، یکی بود یکی نبود / زیر گنبد کبود زیر گ

یکی بود یکی نبود ، یکی بود یکی نبود / زیر گنبد کبود زیر گنبد کبود

شکایت از دلم دارم متهمه به عاشقی / دلی که پر کشید و رفت اما هنوز تو عاشقی
  


این دل زندونی من مجرمِ بند اوله / چی بگم از کجا بگم فقط شکایت و گله

یکی بود یکی نبود زیر گنبد کبود / هیچکسی همدم دلِ تنها و بی کسم نبود

سفرت درد کمی نیست واسه ی دلم میدونی / راستی باورم نمیشه تو میری و نمیمونی          

ریشه بستی توو تموم لحظه های بی قراری / دلت از سنگه که میخوای دلمو تنها بزاری        

توو آخرین نگاه تو من دیگه پیدا نبودم / کی جای من بود توو چشات ، هیچ وقت اینو نفهمیدم

نزار که بین من و تو هر چی بوده خاطره شه / تو بری و من بمونم قصه ی ما تموم بشه         

یه عهدی بود میون ما ، اما حالا یه خاطره ست / از تو فقط مونده برام یه خاطره ، همینو بس        

خودت نگفتی که میری ، اما نگات رفتنی بود / هر چی میگفتم که نرو ، بهونه هات تکراری بود  

هر جا میرم یاد چشات ، توو قاب چشمای منه / صدات میاد اما خودت ، نیستی دلم پر از غمه       
  
دیگه دلت که اینجا نیست ، یادت ولی پیش منه / تو نیستی و شب گریه ها در به دری کار منه              

نزار که دیوونه بشم ، نزار از عشقت بسوزم / بارون چشمام میباره از دوری تو هنوزم                 

اگه صدامو میشنوی بدون یکی دوست داره / یکی که چشماش ابریه ، نیستی و بارون میباره 

اگه صدامو میشنوی بدون یکی منتظره / یکی برای دیدنت نشسته پشت پنجره       
 
یکی بود یکی نبود ، زیر گنبد کبود / هیچکسی همدرد دلِ تنها و بی کسم نبود