مذاکره با آمریکا چه خطراتی دارد
♻️ «مذاکره با آمریکا» چه خطراتی دارد؟ (۱)
از محکمات پرتکرار در بیانات و سیره سیاسی امام شهید ما، مخالفت با «مذاکره با آمریکا» است؛ مخالفت ایشان با «مذاکره»، مستند به دلایل عقلانی و تجربی بوده است؛ و اگر هم ایشان در مقاطعی اجازه مذاکره دادند، به دلایل ثانوی سیاسی و اجتماعی بوده است.
پیش از این در سلسله نوشته هایی در همین کانال، دلایل ایشان را فهرست کرده بودیم(اینجا).
اکنون قصد داریم در نوشته های پیش رو که در چند بخش ارائه خواهد شد، با تأمل در آیات قرآن کریم و بیانات امام امیرالمؤمنین(ع) در نهج البلاغه، خطرات مذاکره با دشمن را تشریح نمائیم.
1⃣ فتنهسازی
امام امیرالمؤمنین(ع) در خطبه ۱۲۱ نهج البلاغه، فرآیند شکل گیری مسئله «حکمیّت» و «مذاکره با معاویه» را اینگونه تشریح می فرمایند:
«إِنَّ اَلشَّيْطَانَ يُسَنِّي لَكُمْ طُرُقَهُ وَ يُرِيدُ أَنْ يَحُلَّ دِينَكُمْ عُقْدَةً عُقْدَةً وَ يُعْطِيَكُمْ بِالْجَمَاعَةِ اَلْفُرْقَةَ وَ بِالْفُرْقَةِ اَلْفِتْنَةَ؛ همانا شيطان، راههاى خود را برای شما «آسان» و «هموار» جلوه مىدهد، تا گرههاى محكم دين شما را يكى پس از ديگرى(و مرحله به مرحله) بگشايد؛ و به جاى وحدت و هماهنگى، شما را دچار «تفرقه» کند و بوسیله تفرقه، «فتنه» برپا سازد.» (نهج البلاغه؛ خطبه ۱۲۱)
همانگونه که از بیان امام(ع) پیداست، ایشان به ترتیب، فرآیند و مراحل شکل گیری «فتنه» ای را بیان می کنند که نقطه شروعش «هموار نشان دادن مسیر» توسط «شیطان» است. به عبارت دیگر، دستگاه رسانه ای و حاکمیتی شیطان اینگونه در اذهان بخشی از مردم و خواص القاء می کند که «مذاکره» نسبت به «جنگ» مسیر راحت تری برای خاتمه نبرد و دستیابی به صلح و آرامش است. غافل از آنکه این راحتی و آرامش، «موقتی»، «ناپایدار» و «شکننده» است و این، ادامه جنگ و جهاد تا ایجاد «بازدارندگی کامل» است که امنیت و راحتی «پایدار» و «بلندمدت» ایجاد می کند.
در واقع «دشمن» با «دعوت به مذاکره» از یک سو و «تهدید به جنگ در صورت عدم پذیرش پیشنهاد مذاکره» از سوی دیگر، از طریق یک عملیات رسانه ای گسترده (که احتمالا ضمائم اقتصادی و سیاسی هم دارد)، مسیر بظاهر «هموار» و «آسانی» را (نسبت به مسیر جنگ) برای مردم و خواص ترسیم می کند:
«إِنَّ اَلشَّيْطَانَ يُسَنِّي لَكُمْ طُرُقَهُ؛
شيطان، راههاى خود را برای شما «آسان» و «هموار» جلوه مىدهد.»
جالب است که حضرت در خطبه ۱۹۴، یکی از ویژگی های منافقان (که بازوهای عملیاتی دشمن در داخل کشور هستند) را نیز «آسان نشان دادن راه و گفتمان خود» و «سخت و پرپیچ و خم نشان دادن راه حق» بیان می کنند:
«قَدْ هَوَّنُوا اَلطَّرِيقَ وَ أَضْلَعُوا اَلْمَضِيقَ؛
(منافقان)راه گمراهى را هموار و راه حق را كج و پيچيده جلوه مىدهند.» (نهج البلاغه؛ خطبه ۱۹۴)
طراحی دشمن و جریان نفاق داخلی این است که بخشی از مردم و خواص راحت طلب، فریب این عملیات رسانه ای و شناختی را بخورند و «به تدریج» و «مرحله به مرحله»(عُقْدَةً عُقْدَةً) جامعه از مسیر مقاومت به سمت پذیرش مذاکره و تسلیم دشمن شدن سوق یابد:
«وَ يُرِيدُ أَنْ يَحُلَّ دِينَكُمْ عُقْدَةً عُقْدَةً»
وقتی این «زمینه اجتماعی» شکل گرفت، آنگاه مرحله بعدی، ایجاد «دوقطبی» و «نزاع» در میان مردم است: «عده ای موافق مذاکره» و «عده ای مخالف مذاکره»:
«وَ يُعْطِيَكُمْ بِالْجَمَاعَةِ اَلْفُرْقَةَ»
«دو قطبی» و «تفرقه» و «نزاع» نیز اصلی ترین زمینه ساز شکل گیری «فتنه های خطرناک» اجتماعی-سیاسی است:
«وَ بِالْفُرْقَةِ الْفِتْنَةَ»
بنابراین، دشمنی که در میدان جنگ نظامی کم می آورد و در حال شکست است، برای به هم ریختن انسجام اجتماعی و شکل گیری فتنه و بحران های سیاسی، اجتماعی و درنتیجه فشار به ولیّ خدا برای تسلیم شدن در برابر او، پیشنهاد مذاکره می دهد.
پس نفس «پیشنهاد مذاکره از سوی دشمن در میانه جنگ» و زمانی که با کارسازی و زمینه سازی جریان نفاق داخلی نیز همراه می شود، اساساً «فتنه ساز» است و به انگیزه «کاهش سرمایه اجتماعی نظام اسلامی» طراحی شده است.
بدیهی است اگر دشمنان خارجی و منافقان داخلی در ایجاد «فتنه اجتماعی و سیاسی» و «کاهش سرمایه اجتماعی» موفق شوند، زمینه برای حمله مجدد و سهمگینتر دشمن نیز فراهم خواهد شد.
#اللهم_صل_علی_محمد_و_ال_محمد_و_عجل_فرجهم
🇮🇷اخبار را با کانال خط شکن دنبال کنین🇮🇷
🇮🇷السلام علیک یا قتیل المذاکرات😭😭
📣کانالمون در ایتا افتتاح شد
https://eitaa.com/xcbnbbh
♻️ «مذاکره با آمریکا» چه خطراتی دارد؟ (۱)
از محکمات پرتکرار در بیانات و سیره سیاسی امام شهید ما، مخالفت با «مذاکره با آمریکا» است؛ مخالفت ایشان با «مذاکره»، مستند به دلایل عقلانی و تجربی بوده است؛ و اگر هم ایشان در مقاطعی اجازه مذاکره دادند، به دلایل ثانوی سیاسی و اجتماعی بوده است.
پیش از این در سلسله نوشته هایی در همین کانال، دلایل ایشان را فهرست کرده بودیم(اینجا).
اکنون قصد داریم در نوشته های پیش رو که در چند بخش ارائه خواهد شد، با تأمل در آیات قرآن کریم و بیانات امام امیرالمؤمنین(ع) در نهج البلاغه، خطرات مذاکره با دشمن را تشریح نمائیم.
1⃣ فتنهسازی
امام امیرالمؤمنین(ع) در خطبه ۱۲۱ نهج البلاغه، فرآیند شکل گیری مسئله «حکمیّت» و «مذاکره با معاویه» را اینگونه تشریح می فرمایند:
«إِنَّ اَلشَّيْطَانَ يُسَنِّي لَكُمْ طُرُقَهُ وَ يُرِيدُ أَنْ يَحُلَّ دِينَكُمْ عُقْدَةً عُقْدَةً وَ يُعْطِيَكُمْ بِالْجَمَاعَةِ اَلْفُرْقَةَ وَ بِالْفُرْقَةِ اَلْفِتْنَةَ؛ همانا شيطان، راههاى خود را برای شما «آسان» و «هموار» جلوه مىدهد، تا گرههاى محكم دين شما را يكى پس از ديگرى(و مرحله به مرحله) بگشايد؛ و به جاى وحدت و هماهنگى، شما را دچار «تفرقه» کند و بوسیله تفرقه، «فتنه» برپا سازد.» (نهج البلاغه؛ خطبه ۱۲۱)
همانگونه که از بیان امام(ع) پیداست، ایشان به ترتیب، فرآیند و مراحل شکل گیری «فتنه» ای را بیان می کنند که نقطه شروعش «هموار نشان دادن مسیر» توسط «شیطان» است. به عبارت دیگر، دستگاه رسانه ای و حاکمیتی شیطان اینگونه در اذهان بخشی از مردم و خواص القاء می کند که «مذاکره» نسبت به «جنگ» مسیر راحت تری برای خاتمه نبرد و دستیابی به صلح و آرامش است. غافل از آنکه این راحتی و آرامش، «موقتی»، «ناپایدار» و «شکننده» است و این، ادامه جنگ و جهاد تا ایجاد «بازدارندگی کامل» است که امنیت و راحتی «پایدار» و «بلندمدت» ایجاد می کند.
در واقع «دشمن» با «دعوت به مذاکره» از یک سو و «تهدید به جنگ در صورت عدم پذیرش پیشنهاد مذاکره» از سوی دیگر، از طریق یک عملیات رسانه ای گسترده (که احتمالا ضمائم اقتصادی و سیاسی هم دارد)، مسیر بظاهر «هموار» و «آسانی» را (نسبت به مسیر جنگ) برای مردم و خواص ترسیم می کند:
«إِنَّ اَلشَّيْطَانَ يُسَنِّي لَكُمْ طُرُقَهُ؛
شيطان، راههاى خود را برای شما «آسان» و «هموار» جلوه مىدهد.»
جالب است که حضرت در خطبه ۱۹۴، یکی از ویژگی های منافقان (که بازوهای عملیاتی دشمن در داخل کشور هستند) را نیز «آسان نشان دادن راه و گفتمان خود» و «سخت و پرپیچ و خم نشان دادن راه حق» بیان می کنند:
«قَدْ هَوَّنُوا اَلطَّرِيقَ وَ أَضْلَعُوا اَلْمَضِيقَ؛
(منافقان)راه گمراهى را هموار و راه حق را كج و پيچيده جلوه مىدهند.» (نهج البلاغه؛ خطبه ۱۹۴)
طراحی دشمن و جریان نفاق داخلی این است که بخشی از مردم و خواص راحت طلب، فریب این عملیات رسانه ای و شناختی را بخورند و «به تدریج» و «مرحله به مرحله»(عُقْدَةً عُقْدَةً) جامعه از مسیر مقاومت به سمت پذیرش مذاکره و تسلیم دشمن شدن سوق یابد:
«وَ يُرِيدُ أَنْ يَحُلَّ دِينَكُمْ عُقْدَةً عُقْدَةً»
وقتی این «زمینه اجتماعی» شکل گرفت، آنگاه مرحله بعدی، ایجاد «دوقطبی» و «نزاع» در میان مردم است: «عده ای موافق مذاکره» و «عده ای مخالف مذاکره»:
«وَ يُعْطِيَكُمْ بِالْجَمَاعَةِ اَلْفُرْقَةَ»
«دو قطبی» و «تفرقه» و «نزاع» نیز اصلی ترین زمینه ساز شکل گیری «فتنه های خطرناک» اجتماعی-سیاسی است:
«وَ بِالْفُرْقَةِ الْفِتْنَةَ»
بنابراین، دشمنی که در میدان جنگ نظامی کم می آورد و در حال شکست است، برای به هم ریختن انسجام اجتماعی و شکل گیری فتنه و بحران های سیاسی، اجتماعی و درنتیجه فشار به ولیّ خدا برای تسلیم شدن در برابر او، پیشنهاد مذاکره می دهد.
پس نفس «پیشنهاد مذاکره از سوی دشمن در میانه جنگ» و زمانی که با کارسازی و زمینه سازی جریان نفاق داخلی نیز همراه می شود، اساساً «فتنه ساز» است و به انگیزه «کاهش سرمایه اجتماعی نظام اسلامی» طراحی شده است.
بدیهی است اگر دشمنان خارجی و منافقان داخلی در ایجاد «فتنه اجتماعی و سیاسی» و «کاهش سرمایه اجتماعی» موفق شوند، زمینه برای حمله مجدد و سهمگینتر دشمن نیز فراهم خواهد شد.
#اللهم_صل_علی_محمد_و_ال_محمد_و_عجل_فرجهم
🇮🇷اخبار را با کانال خط شکن دنبال کنین🇮🇷
🇮🇷السلام علیک یا قتیل المذاکرات😭😭
📣کانالمون در ایتا افتتاح شد
https://eitaa.com/xcbnbbh
- ۴۵۹
- ۲۴ اردیبهشت ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط