به یادِ تو اندر شبِ تیره باز

به یادِ تو اندر شبِ تیره باز
همی با ستاره بگویم راز
چو خورشید تابان برآید ز جای
نشینم به یادِ تو اندر سرای
همی سوزم از مهرِ تو در نهان
ندارم به جز یادِ تو در جهان
که تا روزِ محشر دلم با تو باد
به جز مهرِ تو هیچ چیزی مباد