راستش، من اولین تصویر از عشق واقعی

راستش، من اولین تصویر از عشق واقعی
رو در پدرم دیدم؛ در نگاهش به مادرم،
در رفتارهاش باهاش، انگار مادرم فقط
یک آدم معمولی نبود، ملکه‌ای بود که
تمام دنیاش به وجودش معنا می‌گرفت.
و قشنگ‌ترین بخشش اینه که حتی بعد
از گذشت چندین سال از نبودنش، هنوز
هم با عشق ازش یاد می‌کنه. شاید برای
همینه که من هیچ‌وقت نتونستم به
دوست داشتن‌های معمولی قانع بشم؛
چون از همون اول، عشق رو جایی دیدم
که فراموش نمی‌شه، حتی وقتی
صاحبش دیگه کنارت نیست.