«تکیه دادم به واژگونه شدن

«تکیه دادم به واژگونه شدن
تا غمی دیگر اختیار کنم
قفس دیگری اگر باشد
باید از آسمان فرار کنم

درد دنباله دار بودن را
از کدامین ستاره آوردم
طالعم را چگونه خالی از
آرزوهای بی مدار کنم

با تکاپوی قاصدک بودن
که سرم را به باد خواهد داد
با سر از آرزو در آوردن
با سبک سر شدن چه کار کنم؟

عاقبت فوت میکنم خود را
قفسم تکه تکه خواهد شد
نفسم را چقدر حبس کنم؟
مرگ را تا کجا مهار کنم

دردهای مدوری دارم
نفسم را به سینه میکوبم
ریشه‌ام را به خاک میدوزم
شاید از آسمان فرار کنم»

هلیا درخشان

#هلیا_درخشان
#انجمن_ادبی_آغاز
#شعرخراسان
#شعرجوان
#شعرخوانی