آرامش نه عاشق بودن است، نه گرفتن دست هایی که رهایت میکنند..

نه حرف های عاشقانه و قربان صدقه های چند ثانیه ای.
آرامش حضور خداست، وقتی در اوج نبودن ها نابودت نمیکند. وقتی ناگفته هایت را بی آنکه بگویی میفهمد،
وقتی نیاز نیست برای بودنش التماس کنی، و غرورت را تا مرز نابودی پیش ببری، وقتی مطمئن باشی با او هرگز تنها نخواهی بود..
آرامش یعنی همین، تو بی هیچ قید و شرطی خدا را داری.. (فقط خدا)