روان انسان میتونه رنجهای عظیمی رو تحملکنه، اما چیز
روان انسان میتونه رنجهای عظیمی رو تحملکنه، اما چیزی که اون رو از پا در میاره، چرخهی تکرارشوندهی « ناامیدیهای پی در پی » هست ؛ و نهایت با امید به بهتر شدن و لحظات بهتر انسان زنده است .