ترامب بعد از انه اران امارات رو زد
👈👈
ترامب بعد از اينكه ايران امارات رو زد😅
#طنز
یا صاحِبی عِندَ غُربَتی
مهسا امینی اواخر شهریور ۱۴۰۱ به دلیل نامعلومی در یک مرکز پلیس از دنیا رفت. تحقیقات ادامه داشت و پلیس و رسانههای رسمی در تلاش بودند ماجرا را به مردم توضیح بدهند.
ساعتی بعد، تعداد توییتها با هشتگ مهسا امینی از یک میلیون گذشت و رکورد زد. چند روز بعد همین عدد از سیصد میلیون هم عبور کرد و رکورد تاریخ توییتر شکسته شد. در اندک زمانی همه مقامات رسمی و غیر رسمی کشورهای جهان واکنش نشان دادند و " اقدام جنایتکارانه پلیس ایران در قتل فجیع یک دختر ۱۸ ساله را با شدیدترین لحن ممکن محکوم کردند."
کسی جرأت نداشت حرفی نزند. هر کسی در اینستاگرام صفحهای داشت، بر علیه "حکومت ایران" اعلام جرم کرد و اینگونه جنگی بیسابقه بر علیه دولت و حاکمیت رسمی جمهوری اسلامی ایران آغاز شد.
- کسی حواسش نبود که این جنگ دقیقا فردای دیدار رئیس جمهور ایران با چین و در آستانه تکمیل روابط تجاری و اقتصادی جمهوری اسلامی با کشورهای بزرگ آسیایی شروع شد. همه از کشته شدن یک نفر میگفتند. -
به زودی معلوم شد مهسا، دخترِ کُرد ایرانی، از کودکی بیماری مغزی داشته و چند بار عمل جراحی کرده. همچنین تصاویر ام آر آی هیچ ضربهای را تایید نکرد. خانوادهاش هم تلویحا و بعضی صراحتا پذیرفتند که مرگ مهسا ارتباطی با پلیس نداشته و فقط در محل پلیس اتفاق افتاده.
اما جنگ شروع شده بود، بدون تشکیل هیچ دادگاهی و بدون انجام هیچ تحقیق و اثبات هیچ مدعایی. دیگر کسی به این حرفها گوش نمیکرد. در تهران و شهرستانها، نوجوانها و جوانها در یک دست گوشی و در یک دست آتش، به خیابانها ریختند. صحنههای عجیب آتش زدن پلیس اولین بار آنجا رونمایی شد. هیچ کاری بد نبود. به این بهانه هر کسی هر کاری میکرد. هر چهرهای که ریش داشت یا هر زنی که روسری داشت در خیابان بیدلیل کتک میخورد. کشتن و سلاخی پلیس، حتی راهور، عادی شدهبود.
همه مقامات و چهرههای مشهور جهان، بی آنکه سوالی بپرسند، از جنگ داخلی ایران حمایت کردند. ایران چند ماه در آتش سوخت. جوانانی کشته شدند. مادرانی ترسیدند. شغلهایی از بین رفت. فرصتهای بزرگ اقتصادی نابود شد. قراردادها لغو شد. جمعها متلاشی شدند. توهین عادی شد. خانوادهها از هم پاشیدند؛ اما هیچ کس نپرسید دقیقا چرا؟
نهم اسفند ۱۴۰۴ ، صبح یک روز عادی، وقتی بچههای هفت هشت ساله دبستانی در کنار معلمهایشان در کلاس درس بودند، "چند موشک کروز فوق پیشرفته غیرقابل رهگیری تاماهاک آمریکایی" از آسمان بر روی سقف مدرسهای در شهر میناب سقوط کرد.
۱۶۸ کودک در همان لحظه کشته شدند، دقیقا با همان موشکهایی که در فیلمها مشخص است. در همان لحظهای که آمریکا آغاز جنگ با ایران را "رسما" اعلام کرد. مهمترین کارشناسان و رسانههای دنیا این حمله را تایید کردند.
همه میدانستند و میدانند چه کسی و چرا این جنایت بیسابقه را مرتکب شده. اما هنوز تحقیقات دادگاه برای بررسی این فاجعه ادامه دارد. هنوز افراد زیادی با ارائه مستندات در حال رد و تایید این حادثه هستند. حادثهای که روز روشن روبروی دوربینها و با اعلام رسمی اتفاق افتاد.
بعد از دو ماه، هنوز مقامات رسمی بسیاری از کشورها این جنایت را محکوم نکردهاند، چون چیزی ثابت نشده است. هنوز رسانهها فیلمهایش را از زوایای مختلف مورد بررسی قرار میدهند تا حقیقت روشن شود. هنوز چهرههای سرشناس بینالمللی در حال گفتگو برای تعیین مقصر هستند و شخصیتهای مشهور جهان فعلا اهمیت زیادی برایش قائل نیستند. در آمریکا آب تو دل کسی تکان نخورده و همه چیز عادی است.
آتش از این هم شورتر شده و رسانههای فارسی زبان ضد ایرانی انگشت اتهام را در جنایتی که آمریکاییها رسما آن را اعلام کردهاند و اجمالا گردن گرفتهاند، به سمت جمهوری اسلامی دراز کردهاند.
هنوز قاتل ۱۶۸ کودک و معلم و پدر و مادر مینابی "مشخص" نشده و کسی به خاطرش تنببه نشده و احتمالا نخواهد شد.
*دنیا همینقدر جای بدی است.*
🇮🇷 جنگی که میبریم | مجتبی خاکسار
https://ble.ir/jangi_ke_mibarim
ترامب بعد از اينكه ايران امارات رو زد😅
#طنز
یا صاحِبی عِندَ غُربَتی
مهسا امینی اواخر شهریور ۱۴۰۱ به دلیل نامعلومی در یک مرکز پلیس از دنیا رفت. تحقیقات ادامه داشت و پلیس و رسانههای رسمی در تلاش بودند ماجرا را به مردم توضیح بدهند.
ساعتی بعد، تعداد توییتها با هشتگ مهسا امینی از یک میلیون گذشت و رکورد زد. چند روز بعد همین عدد از سیصد میلیون هم عبور کرد و رکورد تاریخ توییتر شکسته شد. در اندک زمانی همه مقامات رسمی و غیر رسمی کشورهای جهان واکنش نشان دادند و " اقدام جنایتکارانه پلیس ایران در قتل فجیع یک دختر ۱۸ ساله را با شدیدترین لحن ممکن محکوم کردند."
کسی جرأت نداشت حرفی نزند. هر کسی در اینستاگرام صفحهای داشت، بر علیه "حکومت ایران" اعلام جرم کرد و اینگونه جنگی بیسابقه بر علیه دولت و حاکمیت رسمی جمهوری اسلامی ایران آغاز شد.
- کسی حواسش نبود که این جنگ دقیقا فردای دیدار رئیس جمهور ایران با چین و در آستانه تکمیل روابط تجاری و اقتصادی جمهوری اسلامی با کشورهای بزرگ آسیایی شروع شد. همه از کشته شدن یک نفر میگفتند. -
به زودی معلوم شد مهسا، دخترِ کُرد ایرانی، از کودکی بیماری مغزی داشته و چند بار عمل جراحی کرده. همچنین تصاویر ام آر آی هیچ ضربهای را تایید نکرد. خانوادهاش هم تلویحا و بعضی صراحتا پذیرفتند که مرگ مهسا ارتباطی با پلیس نداشته و فقط در محل پلیس اتفاق افتاده.
اما جنگ شروع شده بود، بدون تشکیل هیچ دادگاهی و بدون انجام هیچ تحقیق و اثبات هیچ مدعایی. دیگر کسی به این حرفها گوش نمیکرد. در تهران و شهرستانها، نوجوانها و جوانها در یک دست گوشی و در یک دست آتش، به خیابانها ریختند. صحنههای عجیب آتش زدن پلیس اولین بار آنجا رونمایی شد. هیچ کاری بد نبود. به این بهانه هر کسی هر کاری میکرد. هر چهرهای که ریش داشت یا هر زنی که روسری داشت در خیابان بیدلیل کتک میخورد. کشتن و سلاخی پلیس، حتی راهور، عادی شدهبود.
همه مقامات و چهرههای مشهور جهان، بی آنکه سوالی بپرسند، از جنگ داخلی ایران حمایت کردند. ایران چند ماه در آتش سوخت. جوانانی کشته شدند. مادرانی ترسیدند. شغلهایی از بین رفت. فرصتهای بزرگ اقتصادی نابود شد. قراردادها لغو شد. جمعها متلاشی شدند. توهین عادی شد. خانوادهها از هم پاشیدند؛ اما هیچ کس نپرسید دقیقا چرا؟
نهم اسفند ۱۴۰۴ ، صبح یک روز عادی، وقتی بچههای هفت هشت ساله دبستانی در کنار معلمهایشان در کلاس درس بودند، "چند موشک کروز فوق پیشرفته غیرقابل رهگیری تاماهاک آمریکایی" از آسمان بر روی سقف مدرسهای در شهر میناب سقوط کرد.
۱۶۸ کودک در همان لحظه کشته شدند، دقیقا با همان موشکهایی که در فیلمها مشخص است. در همان لحظهای که آمریکا آغاز جنگ با ایران را "رسما" اعلام کرد. مهمترین کارشناسان و رسانههای دنیا این حمله را تایید کردند.
همه میدانستند و میدانند چه کسی و چرا این جنایت بیسابقه را مرتکب شده. اما هنوز تحقیقات دادگاه برای بررسی این فاجعه ادامه دارد. هنوز افراد زیادی با ارائه مستندات در حال رد و تایید این حادثه هستند. حادثهای که روز روشن روبروی دوربینها و با اعلام رسمی اتفاق افتاد.
بعد از دو ماه، هنوز مقامات رسمی بسیاری از کشورها این جنایت را محکوم نکردهاند، چون چیزی ثابت نشده است. هنوز رسانهها فیلمهایش را از زوایای مختلف مورد بررسی قرار میدهند تا حقیقت روشن شود. هنوز چهرههای سرشناس بینالمللی در حال گفتگو برای تعیین مقصر هستند و شخصیتهای مشهور جهان فعلا اهمیت زیادی برایش قائل نیستند. در آمریکا آب تو دل کسی تکان نخورده و همه چیز عادی است.
آتش از این هم شورتر شده و رسانههای فارسی زبان ضد ایرانی انگشت اتهام را در جنایتی که آمریکاییها رسما آن را اعلام کردهاند و اجمالا گردن گرفتهاند، به سمت جمهوری اسلامی دراز کردهاند.
هنوز قاتل ۱۶۸ کودک و معلم و پدر و مادر مینابی "مشخص" نشده و کسی به خاطرش تنببه نشده و احتمالا نخواهد شد.
*دنیا همینقدر جای بدی است.*
🇮🇷 جنگی که میبریم | مجتبی خاکسار
https://ble.ir/jangi_ke_mibarim
- ۵۸۳
- ۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۲)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط