زن از روز ازل در کارزار بوده است،

زن از روز ازل در کارزار بوده است،
نه با شمشیر و خون، که با دیوان خویشتن‌بزرگ‌نما
آنان که بر چیزی دست می‌نهند که سزاوارشان نیست
زن، سپر خویش عزت دارد و نیزه‌اش راستی،
در برابر تندباد ستم، چون کوه بایستد
نام او در دفتر روزگار جاویدان ماند،
که هرچه شهریاران فرو ریزند، آوازه‌ی زن بماند
دیدگاه ها (۱)

قول بده...تا وقتی خاک، تنم را در آغوش نگرفته، از یادم نروی.ق...

اندوه سر تا سر جسمش را فرا گرفته بود ، اندوهی که سال ها همان...

چو گفتی "توانی زنی خنجرم،فرو بر به ژرفای این پیکرم.اگر خون ر...

دیدم که غم خاموش بر کناری بنشسته، اشک بی‌صدا فرو می‌ریخت و ا...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط