چنین می نماید که زندگی

چـنـیـن مـی نـمـایـد کـهـ زنـدگـی،
هـمـیـن کـهـ هـرروز پـیـش مـی رود،
هـمـیـن کـه در درونـم گُـم
مـی شـود،مَـحـو مـی شـود آرام آرام؛
هـیـچ کـس بــهـ هـیـچ چـیـز اهـمـیـت نـمـی دهـد،رفـتـه اسـت آرزویـم بــرای زیـسـتـن،سـاده بــگـویـم:دیـگـری چـیـزی بــرای بــخـشـیـدن نـدارم.
دیـگـر چـیـزی بــرایـم نـمـانـدهـ اسـت،
ونـیـازم،
پـایـانـیـسـت کـه مـرا آزاد مـی کـنـد.
دیـگـر مـثــل سـابــق نـیـسـتـم،دلـم بــرای کـسـی در درونـم تـنـگـ شـده،
که هـمـچـون مـرگ گـم شـدهـ!
وایـن نـمـی تـوانـد واقـعـی بــاشـد،
نـمـیـتـوانـم ایـن دوزخ راتـاب آورم.
احـسـاس مـی کـنـم هـیـچ مـرا پـر کـردهـ اسـت،تـا سـر حـد"مـرگ"خـسـتـهـ ام،
تـاریـکـی پـهـنـاور،سـپـیـده را مـی بــلـعـد.
زمـانـی مـن،خـودم بــودم کـهـ ایـنـکـ رفـتـهـ اسـت.
هـیـچ کـس جـز"مـن"نـمـیـتـوانـد نـجـاتـم دهـد،امـا دیـگـر خـیـلـی دیـرشـده،
اکـنـون نـمـی تـوانـم بــیـانـدیـشـم،بــهـ ایـنـکـه
چـرابــایـد تـلـاش کـنـم؟!
چـنـان مـی نـمـایـد کـهـ گـویـی دیـروز هـرگـز وجـودهـم نـداشـتـه،
مـرگ بــهـ گـرمـی پـذیـرایـم مـیـشـود،
واکـنـون تـنـهـا خـواهـم گـفـت، بــدرود🥀🖤
قلم،
̶͟͞ن̶͟͞ا̶͟͞ب̶͟͞خ̶͟͞ش̶͟͞و̶͟͞د̶͟͞ه ✍️💀