@ابدی

@ابدی
اگه حوصلت اومد بخون اونقدرا هم مهم نیست.
شاید یادتون باشه که توی این مدتی که این پیجو دارم چند باری یه پست خدافظی گذاشتم و خواستم دیگه فعالیت نکنم به خاطر درسام. اما هر دفعه میگفتم تو که هنوز وقت اضافه داری و پستو پاک میکردم و دوباره فعالیت میکردم ، حتی چند باری هم ویسگونو پاک کردم ولی دوباره نصبش کردم چون واقعا خاطرات جالبی توی این اپ دارم و حتی این برنامه باعث شد که من بخوام ادیتور بشم. وقتی ادیتورایی رو میدیدم که انقدر خفن و با استعدادن دلم میخواست مثل اونا ادیت بزنم و به خاطر همینم شروع کردم به یاد گرفتنش...
اما دیگه واقعا باید خیلی چیزا رو بزارم کنار ، چون برای اون هدفی که دارم باید خیلی بیشتر از این حرفا تلاش کنم و از سرگرمیام بگذرم. اگه یادتون باشه حتی یه پستی هم گذاشته بودم که برای همیشه از ویس میرم چون باید هم روی مهاجرت و هم درسم تمرکز کنم ولی بازم نمیدونم چرا نتونستم از این برنامه لعنتی بیام بیرون... اما الان به جایی رسیدم که کمتر از یک سال تا کنکورم مونده و از دوشنبه هم تازه امتحان نهایی مون شروع میشه ، پس باید انقدر درس بخونم تا بمیرم .
من حتی هنوز باورم نمیشه که اصلا کی ۱۷ سالم شد ، کی انقدر بزرگ شدم که به فکر شغل آیندم باشم ، کی یاد گرفتم که بدون ترس، تنها به مدت حتی یک هفته تو خونه باشم و کارامو خودم انجام بدم... آره زندگی همینه جوری میگذره که حتی فکرشم نمیکنید، پس اگه هنوز توی راهنمایی و دبستانید واقعا از زندگیتون لذت ببرید چون دیگه هیچوقت نمی‌تونید به این دورانتون برگردید. شاید به نظرتون ۱۷ سال اونقدرا هم سن زیادی نباشه اما وقتی واردش بشید می‌فهمید که چه راه طولانی‌ای رو اومدید...
خب سرتونو درد نیارم امیداورم هرجا هستین موفق باشین و به تمام آرزوهای قشنگتون برسین🙂😉

شاید یه روز دوباره منو یادتون بیاد:)

دوستون دارم🫂
@آیرا