به ظالم خَم نخواهد گشت قطعا قد و بالایش هر آن که روز و شب با یاعلی برخیزد از جایش اگر که ذوالفقارش سر برون آرد به قهر خود منافق را به آنی می کند از جمع مِنهایش

روز خود را به غم هجر و فغان، شب کردم
یاد ایوان نجف سوختم و تب کردم

تا نگاهی کند آقا و ورق برگردد
زیر لب زمزمه ی زینب... زینب... کردم

کیست آبادتر از من که خراب علی ام
قامتم را سر این عشق مورب کردم

چه کنم طفل گنهکار امیر نجفم
هوس مغفرت و مرحمت أب کردم

وعده ی ما نجفش یا که به هنگام ممات
هرچه او خواست... توکل به خودِ رب کردم

_"ما سر و جانی بدهکار بتول و حیدریم
سر به قربان مدینه جان به قربان نجف"

_ای هر چه خائن و ساکت!ظهور نزدیک است