ادمهای کمی هستند که رسم ماندن را میدانند ادمهایی ک

آدم‌های کمی هستند که رسمِ ماندن را می‌دانند. آدم‌هایی که اهلِ گلایه‌های سطحی نیستند.
همان‌هایی که نعمت‌ها، فرصت‌ها و آدم‌هایِ خوبِ زندگی‌شان را درست مثلِ روزِ اول قدر می‌دانند. آدم‌های آهسته و پیوسته، آدم‌هایِ وفاداری‌های شگرف که سینه‌هاشان همواره مملو از ندایِ صلح و ساختن است. و چقدر این آدم‌ها، آدم‌های امن و ریشه‌دارِ عصرِ کم‌طاقتِ ما، شایسته‌ی احترامی بزرگ هستند...