اولشقلبمثلآسمونصافمیمونه

اَوَلِش‌قَلب‌مثلِ‌آسمونِ‌صاف‌میمونه؛
ولی‌هربار‌ک‌ناراحت‌میشی،
یه‌گوشه‌ازقَلبِت‌یه‌اَبرتشکیل‌میشه؛
اندازه‌اون‌اَبرم بستگی‌دآره!
به‌دلیل‌ناراحتیت‌..
به‌میزآن‌دردی‌ک‌بهت‌میده..
هرچی‌بیشتر‌اَذیَت‌شی،اَبرای‌بزرگ‌تری‌شکل‌میگیره
وقتی‌اَبرااَز‌حد‌ممکن‌بیشتر‌بشَن؛
قَلبِت‌طوفآنی‌میشه؛
دردش‌میگیره؛
تنگ‌میشه؛
متنفر‌میشه؛
میشکنه؛
چشمآت‌میباره‌،
ولی!
ولی‌دیگه‌هیچوقت‌
سرآغی‌اَزآدمانمیگیری!
هیچوقت‌پنآه‌نمیبری‌به‌آدما؛
چون‌یآدت‌میاد‌همونا‌باعثِ‌حال‌بدت‌شدن!

تنفراز‌آدما‌اینجوری‌شکل‌می‌گیره!
-❄️
دیدگاه ها (۰)

چ نفس کشیدنِ زشتی،ک هر دمبرق اون چشمآی معصوم،خنده های از ته ...

دلم‌موزه‌زَخمآی‌توعه..

-

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط