گاهی دل ما

گاهی دل ما
سنگین تر از یک آه
سبک تر از رقصیدن قاصدکی‌ست در باد
گاهی دل ما
خیس تر از ساحلِ نمناکِ جنوب
داغ تراز رگِ تبدارِ کویر
نرم تر از آبیِ دریا
دل ما
گاه سرخ تراز شعر ِشقایق در دشت
دیوانه تر از شعله‌یِ عشق بر دار
دل ما دست ما نیست که نگهش داریم
به آرامش و تسلیم  و سکوت
دل ما بی پروبال ست ولی
جا نمی‌گیرد به قفس
دل نمی بندد به حصار
می پرد از در و دیوار هراس
می رود تا  دم باران
می تراود با ماه
می خرامد تا صبح
می رسد تا عرش و تمنایِ حضور
می شود محوِ دلارآی کسی
می زند لب به دیوانگی و جامِ جنون


🦋