دوستت دارم نه فقط به اندازهی دلی که در سینهام میتپد

دوستت دارم، نه فقط به اندازه‌ی دلی که در سینه‌ام می‌تپد، بلکه به وسعتِ تمام لحظه‌هایی که نامت آرام و بی‌صدا در سکوتِ شب به ذهنم می‌آید و دنیا را برایم لطیف و اندوهگین می‌کند، دوستت دارم با دانستنِ اینکه شاید هرگز دستم به دستت نرسد و سهم من از تو فقط خیال، انتظار و دوست داشتن از دور باشد، اما باز هم دلم از دوست داشتنت دست نمی‌کشد و با سماجتی شیرین هر روز تو را انتخاب می‌کند، چون من باور دارم بعضی عشق‌ها برای داشتن نیستند و بعضی آدم‌ها فقط می‌آیند تا برای همیشه در عمیق‌ترین جای قلبت بمانند و حتی اگر راه‌ها بسته باشد، حتی اگر فاصله‌ها زیاد باشد، حتی اگر دنیا علیه‌مان باشد، باز هم حضور تو برایم یک حقیقتِ ساده و همیشگی است، و اگر روزی میان خواستن و نداشتن، میان دلم و آرامشِ تو انتخابی باشد، بی‌هیچ تردیدی کنار می‌روم و جانم را می‌دهم، فقط برای اینکه بدانی کسی در این دنیا تو را آن‌قدر خالص، آرام و بی‌ادعا دوست داشت که حتی نرسیدن، فاصله و گذرِ زمان هم نتوانست ذره‌ای از این عشق کم کند، و من تا آخرین نفس، با همان عشقِ خاموش و بی‌صدا، برایت می‌مانم، چون تو در دلِ من مثل یک ستاره‌ی تنها و درخشان هستی که هرچقدر هم دور باشد، باز هم راه را روشن می‌کند.( A ) 🌙