جمعه

جمعه
کوچه‌های خالی را
به زین دوچرخه بسته است
و کسی نمی‌داند
چرخ تنهایی
بر مدار کدام پیچ محال
می‌چرخد
و من
در پچ‌پچ خیس برگ‌ها
به دنبال مسافری می‌گردم
که شاید
زنگ زنگ‌زده‌ی خانه‌ای
انگشتش را
با حلقه‌ی طلایی‌اش
در یاد داشته باشد