امام راضی به مذاکره است؟اگر راضی نیست چرا جلوی مذاکره کنن

امام راضی به مذاکره است؟اگر راضی نیست چرا جلوی مذاکره کنندگان را نمی‌گیرد؟تحمیل‌گری به امام!محال یا ممکن!؟
منظور از تحمیل‌گری به امام، لزوماً این نیست که فقط برخی خیال کنند دست و پای امام را با طناب بسته‌اند و او را به تهدید شمشیر، وادار به فلان امضا یا فلان تصمیم کنند! نخیر! این نیست فقط!
بلکه تحمیل‌گری اغلب اوقات صِرف همین است که امام، بجای تصمیم و انتخاب بین خوب و خوب‌تر، ناچار شود (بخاطر اعلام عدم همراهی فلان مسئول یا القای حسّ عدم‌همراهی مردم) مجبور شود در فلان موضوع، از مطلوبات اولیه خود، تنزّل کند، پایین می‌آید، عدول می‌کند، به کم راضی شود، سطح توقعش را ناچار و ضرورتاً کاهش دهد؛ و لذا اتفاق خوب‌تری که می‌توانست تحت رهبری امام رقم بخورد، بخاطر عدم همراهی دیگران، رقم نمی‌خورد. چرا؟
چون به این جمع‌بندی می‌رسد که برخی مجریان یا خواص، درک و فهم اطاعت یا عزم و همراهی و اعتقاد کافی برای فلان کار ندارند. همین، یعنی تحمیل‌گری. این می‌شود نوعی از تحمیل‌گری بارها هم در تاریخ رخ داده.
حالا مشکل اصلی کجاست؟ هر بار در چنین موقعیت‌هایی که امام، به ناچار، یک یا چند پله تنزل از مطلوبات اولیه‌اش می‌کند و لااقل دیگر برای تحکیم و تثبیتِ همان پله‌های پایین‌تر، پیام یا تایید می‌دهد؛ همان مسئولان تحمیلگر، مردم را ساده‌لوح فرض می‌کنند و می‌گویند: دیدید نظر امام هم، این بود که ما گفتیم؟!!!!
(البته خودمانی بگویم؛ خیلی وقت‌ها هم واقعا مردم ساده‌لوحی کرده‌اند و واقعا گول همین حیله را خورده‌اند. جماعت تحمیلگر، روی -دور از جان- جهل و حماقت مردم، خیلی خوب حساب کرده‌اند)
راهکار: باید با این مدل‌های تحمیل‌گری و مثال‌های تاریخیش آشنا شوید تا یاد بگیرید گول نخورید. چه کنیم؟ مستند بصیرتی 《همیشه منتظر دستور امام نباش》را وقت بگذارید یک بار کامل ببینید و به دیگران هم توصیه کنید حتما ببینند.