حسین جان خودت نظری به حالم بکن، من جز تو راهِ فرار و پناه

حسین جان خودت نظری به حالم بکن، من جز تو راهِ فرار و پناهی نمی بینم عزیزِ دلم چون حیف باشد که تو باشی و مرا غم ببرد!