سرشارم

سرشارم
از شعرهای نچیده،
روزهای نیامده،
اتوبوس‌هایی مملو آدمیانی که به تعطیلی می‌روند،
قلبی که روی دست بهار مانده است،
کف‌های پر کشیده بر پر مرغانی که به سمت شمال می‌روند...

سرشارم
از شکایت سنگ‌ها
وقتی که در ترنم رودخانه ترک می‌خورند...

سرشارم از برف،
از ترنم انگور،
نور ...

و در انتظارم
از بُن تاریکی آفاقم را روشن کنی،
من برخیزم
و در درخشش روزی دیگر
باقی زندگی را پی گیرم...

#شمس_لنگرودی