به نظرم آدمایی که راه میرن

به نظرم آدمایی که راه میرن
و با خودشون حرف میزنن
دقیقا همون هایی هستن که
رفتن کسی و باورنکردن !
همون هایی که صدتا خاطره رو
زیرورو میکنن تا به یه
اسم مشخص برسن !
همون هایی که برای یادآوری
یه خاطره کل شهر و
بالا و پایین میرن !
همون هایی که عصرا
سر ساعت همیشگی میرن همون
کافه ی همیشگی میشینن
پشت همون میز همیشگی
و دو تا از همون
تلخ همیشگی وسفارش میدن" ...!